

| |
وب : | |
پیام : | |
2+2=: | |
(Refresh) |
جواب: باید به چهار طرف نماز بخواند و اگر چهار نماز ممكن نیست به هر مقدار كه تمكن دارد میتواند اكتفاءكند. (ر.ک استفتائات جدید امام خمینی(ره), ج1, ص 134, س28)
جواب: باید تحقیق كند و رو به قبله نماز بخواند و اگر نتواند علم پیدا كند به طرفی كه مظنّه دارد بایستد. .(ر.ک استفتائات جدید امام خمینی(ره), ص 135, س29)
جواب: خانه كعبه كه در مكّه معظمه است، قبله میباشد، و كسانی كه ساكن مكه هستند یا در مكه عبادت میكنند باید روبروی آن نماز بخوانند، ولی كسی كه دور است اگر طوری بایستد كه بگویند رو به قبله نماز میخواند كافی است. (ر.ک توضیح المسائل دوازده مرجع, ج1, م 776 .عروه الوثقی, ج1, فصل فی القبله)
سوال: کسی که می تواند نماز را ایستاده بخواند ولی نمی تواند به سجده رود، رکوع و سجود را چگونه انجام دهد؟
پاسخ: (باید به هر مقدار که می تواند- ولو به تکیه دادن به دیوار و امثال آن- بایستد، سپس به مقداری که می تواند رکوع رود و در صورتی که نمی تواند از حال ایستاده به رکوع برود، روی صندلی بنشیند به رکوع رود. پس از رکوع، اگر می تواند سرش را خم کرده و بر مهری که روی میز قرار دارد سجده نماید و اگر نمی تواند، مهر را بالا آورده و سر را کمی خم کند و بر مهر بگذارد و اگر از خم کردن سر هم معذور است، احتیاط مستحب سر را نگه داشته مهر را بر پیشانی قرار دهد.)
لطفاً بفرمایید: آیا پاسخ مذکور برای سوال فوق جامع و کافی می باشد؛ نظر خود را به صورت ممهور مرقوم فرمایید.
بله، پاسخ مزبور کافی است.
(استفتائات موجود در واحد پاسخ به سوالات جامعة الزهراء قم)
مراجع عظام تقلید در اینباره میگویند: اگر در بین نماز (فرادا یا جماعت) چیزى که بر آن سجده مىکند گم شود (و یا مثلاً بچّهاى آن را بر دارد) و چیزى که سجده بر آن صحیح است نداشته باشد[1] ، دو حالت دارد:
الف. چنانچه وقت وسعت دارد، باید نماز را رها کرده و بعد از تهیه آنچه سجده بر آن صحیح است دوباره نماز بخواند.[2]
ب . اگر وقت تنگ است،[3] باید به لباسش سجده کند[4] و اگر فراهم نباشد بر پشت دست،[5] و اگر آن هم نمىشود، به چیز معدنى[6] مانند انگشتر عقیق سجده نماید.[7] [8]
در غسل لازم است آب به همه جاى بدن برسد و در صورت عدم توانایی، باید به نحوى نایب گرفت که آب را به بدن برساند، مگر اینکه اصلاً امکان رساندن آب به برخی اعضا نباشد، مثل اینکه اعضا به هم چسبیده باشد. با این حال، برخی از فقها (آیة الله نوری همدانی دام ظله) در اینباره میگویند، در صورت عدم قدرت همان مقدار که میتواند، کافی است.
مسلمانى را که محتضر است (یعنى در حال جان دادن است)، باید به پشت بخوابانند به طورى که کف پاهایش به طرف قبله باشد. چه مرد باشد چه زن، بزرگ باشد یا کوچک. و اگر خواباندن او کاملاً به این طور ممکن نیست بنا بر احتیاط واجب تا اندازهاى که ممکن است باید به این دستور عمل کنند و اگر ممکن نشد رو به قبله بنشانند و اگر آن هم ممکن نیست به پهلوى راست، یا به پهلوى چپ رو به قبله بخوابانند. البته اهل سنت این امر را مستحب دانسته و میگویند محتضر باید بر پهلوی راست خوابانده شود.
آمار
وب سایت:
بازدید دیروز : 91
بازدید هفته : 590
بازدید ماه : 458
بازدید کل : 216049
تعداد مطالب : 460
تعداد نظرات : 21
تعداد آنلاین : 1